Ik ben echt ziek geworden

Toen vanochtend het vrouwtje beneden kwam reageerde ik niet zoals ik altijd deed.
Ik stond niet met mijn touw in mijn bek te wachten om te springen, omdat ik eten zou krijgen.
Nee, ik lag op de grond.
Bewoog haast niet, mijn staart zwaaide nog wel een beetje naar het vrouwtje, maar zij vertrouwde het niet.
Met wat voer heeft ze geprobeerd me op mijn pootjes te zetten.
Ik heb wat wankele stappen gedaan, maar mijn pootjes zijn één voor één onder mij weg gevallen, zodat ik uiteindelijk, helemaal plat op de grond lag.

Baasje heeft geprobeerd mij op te tillen en naar mijn kussen te laten lopen, dat lukte ook niet.
Dan zit er maar één ding op, naar die leuke man, waar ik altijd koekjes krijg. Als hij er tenminste is.
Ik ben door het baasje uit huis gedragen en in de auto gelegd.
Die leuke man was er, hij kwam naar me kijken, maar hij was deze keer helemaal niet zo leuk.
Ik kreeg niet gelijk een koekje, hij vroeg van alles aan de baas en het vrouwtje en die waren ook helemaal niet leuk.
Maarja, ik was ook niet in de stemming, ik weet alleen niet waarom.
Ik kreeg weer zo'n prikje waar mee die leuke man bloed uit mij haalde.
Ging hij bekijken, maar de baas en het vrouwtje mochten wachten.

Toen hij terug kwam was, die leuke man, een beetje vrolijker. Maar ik begreep dat ik moest blijven, want de baas en het vrouwtje zei ja dat is goed en toen bleef ik achter.
De hele morgen zijn die leuke man en andere mensen wezen kijken, steeds weer.

Die leuke man, schijnt naar de familie gebeld te hebben.
Ik had bloedarmoede, dat kwam doordat ik bloed in mijn buik had en dat kwam weer doordat mijn milt vol zat met uitzaaiingen
En nu moesten ze kiezen, een operatie, bah krijg je pijn van en dan nog een half jaar? Weten jullie hoelang dat is?
Of ........en hij wenste ze sterkte.

Ik weet niet waarom hoor: maar toen ik het gezin weer zag  was het al middag en zaten ze alle vier te huilen.
Vooral het meisje was heel verdrietig, maarja ik heb haar over haar angst voor honden heen geholpen.
Ik kreeg een prikje en toen ben ik lekker gaan slapen en heb ik alles weer gezien wat ik heb meegemaakt in en met dit gezin.
Dat ga ik vertellen.

Urn halen

Als gezin wilden we Dusty laten cremeren.
Eerst was het begraven in een speciale doos, waar je nog je naam een tekening of een gedachte op kon zetten, maar onze dochter is alsnog veranderd.
Dusty was haar maatje, dus we hebben toen gekozen voor cremeren, met Urn in eigen huis.
Voor het verwerkingsproces van onze dochter, denken wij dat dit de beste oplossing is.

Vrijdag 12 april zijn we de Urn wezen ophalen.
Zijn er normaal in gezinnen meningsverschillen over wat wel en niet mooi gevonden wordt.
Nu niet.
Eén vaas sprong er direct uit. Voor het hele gezin. Die vaas is gevuld met Dusty's as en staat nu in een vitrine, met het condelancekaartje erbij.

Een paar dagen later kregen we van de dierenarts de afdruk van een pootje.
Met een mooi kaartje erbij.

De urn en het pootje liggen nu met 2 foto's in de vitrine kast.

De urn

Een paar maanden oud, zijn pootafdruk met kaartje en een 8 jaar oude Dusty.

En nu het gemis een plaatsje gaan geven!

2011

De foto's zijn dit jaar ook maar weinig.

Zie je het meisje met die rode auto? Die heeft ze zelf gekocht.....goed hé? Daar is ze heel zuinig op.
Het baasje is mee geweest en toen mocht ze er alleen mee terug komen.
Ja en als zij buiten is, ben ik het ook.

Het baasje is bezig de party tent op te zetten........wat dat ook mag wezen, wel ingewikkeld, want het kost tijd.
Zie je dat de tuin weer kleiner is..........deed het baasje expres, winterstand noemde hij dat, kon de auto gelijk de garage in.

Raar gezicht hoor, ergens palen neer zetten, iets wat kan ritselen steeds vastpakken en ophangen.....
Ze zullen het wel leuk vinden, soms zijn mensen echt heel erg raar hoor.

Raar jaar

Dit jaar is er eigenlijk maar heel weinig te vertellen.

Vorig jaar zijn de baas en het vrouwtje het hele jaar thuis gebleven, niet op vakantie.
Maar nu ineens gaan ze koffers pakken en de jongen en het meisje gaan mee. Ik moet alleen in huis blijven.
Als de jongen en het meisje weer thuis komen,zijn het baasje en vrouwtje er niet bij.

Die blijven lang weg zeggen ze...........6 weken maar wat zegt mij dat nu??

Lekker buiten, ze zijn weer met de sloot bezig geweest.

 

En mijn hobby.......ik wil naar buiten, eh nee ik wil naar binnen.

Zo hou je ze lekker bezig.

Ik mis wel al die mooie bloemen die er andere jaren wel zijn, als het baasje en vrouwtje er wel zijn.

2009 deel 2

Ja dit jaar zijn er weer eens veel foto's gemaakt, dus ook veel te vertellen door mij.

Even ruiken.............ja dat is het baasje.

Maar wat doet hij daar nu?

Komt het omdat ik een hond ben dat ik het niet snap?

Leuk spelen.............o nee, hij gaat wat anders doen........

Nou ik blijf gewoon liggen, zolang het kan, maar wat zit er nu op mijn bek?

Dit is flauw van hem.

Ja als je toch dingen eet die niet horen, krijg je dit.

Het lieve meisje en jij voelt je ziek, maar zo wordt je snel beter.

Hé daar is dat witte weer.........koud hoor.



Ja en ze wil weer spelen.........

Ho wacht even.......ik heb al heel wat meegemaakt hier...
maar dit nee.

Wat is het meisje nu weer aan het doen?

Ja, dat je me lief vind weet ik ondertussen wel, maar wat ben je aan het doen?

O, een bloemstuk maken, voor de kerst,  kan jij dat?

Zou daar dat papiertje voor zijn geweest.

Weer nieuwe belevenissen

Ja het is alweer 2009.

Lekker in de tuin, zien jullie hoe groot het jongetje is geworden?

Ja ik weet het, het is heel raar.

Maar ik kreeg van het gezin tussen de middag in plaats van brokken, sperziebonen. Gewoon een blik, afspoelen onder de kraan en eten maar.

Dat was omdat ik anders alles van straat zou gaan eten, en het was beter als ik dat niet deed. En zo had ik een volle buik en geen zin in alles van de straat. Hoefde ik ook niet op dieet.

Het baasje was bezig in de tuin en ja waar ben ....... in de tuin.

Ruimte ging hij maken, kon ik meer in de tuin rennen. Helemaal goed, natuurlijk.

Het werd alleen eerst een zooitje

Nou en groter werd het zeker, kijk maar naar de eerste foto en nu.

Dit stuk 'de oprit' is nu tuin en dat was nooit zo, lekker ruim voor mij.

2008

Ik ben dit jaar heel zielig geweest, dat is iets wat ik mij het beste herinner......de rest........niet echt.
Want eigenlijk was ik wel boos op het gezin. Ik had door hun pijn gekregen en ik wist niet eens waarom.

Dit jaar hebben we Dusty laten steriliseren hij werd te wild.
Begon ook rij gedrag te vertonen tegen ons, maar ook tegen vreemde en dat was toch niet prettig.
Volgens ons vond hij het wel prettig, maar de operatie niet.

De enige die hem mocht helpen met afhalen van zijn kap en eten geven was dochterlief.

En ik ben zielig......niets meer, niets minder.

Je zou bijna zeggen: Zeeuws meisje.
Die heeft ook zo'n kap.

Het rijgedrag is er heel duidelijk door verminderd, heel prettig.

Ja hoor ze is weer bezig geweest.

Kussen over me heen getrokken en speelgoed op mijn kussen.

Ik was echt een goedzak. Toch?